سر کلاس خروس به مرغ میگه نک می دی ؟ مرغه می گه اوا ! خاک عالم نه !

  خروس میگه به جهنم با خودکارم می نویسم

  قرار شد هر زندانی که اسم امامی داشت آزادس کنند . رو به اولی : اسمت ؟

 حسنمم - خوب تو آزادی .

  رو به دومی : اسمت ؟ حسینم - تو هم آزادی

  نقی و علی و ... هم آزاد شدند . رو به آخری : اسمت ؟ تیمور ولی تو خونه بیم میگن

   امام خمینی

  ترکه میره مکه گریه میکنه میگه خدا چرا مردی ؟ بعد یه لره بهش میگه : همین

  کارهارو میکنید بهتون

  میگن خر خدا که نمورده شهید شده

  یه نفر با خدا قهر بوده موقه ای که می خواد نماز بخونه می گه دو رکعت نماز می

  خونم به کسی هم  مربوط نیست

 مردی زنی را بوسید از او پرسیدند چه نسبتی با او داری گفت

  مادر شوهر این زن با مادرزن من مادر و دخترند. مرد با زن چه نسبتی دارد ؟

  توصیه ای از یک داغ دیده : هر گز به علامت آبی و قرمز شیر توالت اعتماد نکن

  سه تا پیرزن تصمیم میگیرند ازدواج کنن رو تابلو می نویسن با یکی ازدواج کن دوتا

  جایزه ببر

  اون چیه که اولش منم دومش تویی و سومش زبونه ؟ گل گاو زیون

  ترکی میره خرشو بفروشه یه لحظه غافل می شه می بینه خره داره پول می 

  شماره

  میگن مر 30  بهش بر 30  با کمپر 30  نگی به ک 30  منو می بو 30  اگه نبو 30

   خیلی لو 30

  زلزله لرستان 570 کشته داد 70 نفر موقع زلزله 500 نفر موقع تقسیم چادر

  برای برداستن قد مهای بزرگ در زندگی حتما از شلوار کردی < شلوار خانوادگی >

  استفاده کنید

  یا ابوالفضل چیست  ؟ ذکریست که لرها بر سر پیچها بجای ترموز از آن استفاده

  میکنند

  یا وجیها عند الله / عشق منی ایوالله / دوست دارم به والله / نوکرتم به مولا

  به ترکی میگن بابات مرده میگه یه چیزی شده شما نی خواید به من بگید

  ترکه ماشین می خره پشتش مبنویسه یا زهرا یا هیچ کس

  سر کلاس ادبیات از لره میپرسن حال ساده چیه ؟ میگه لب

   ترکه که رستوران داشت دید بالای سر رستوران بغلی نوشته خدا با ماست

   رفت بالای سر رستورانش نوشت پیغمبر با نوشابه

                                                     

                                              با تو هستم

              ای که اکنون در کنارش می نشینی         ای که مست از جام چشمش

                                                 در قمار زندگی خندان ترینی          

        آن که اکنون با تو بر رویا نشسته        روزگاری یار من بود

                               در لجنزار زمین غمخوار من بود       

       آن لب شیرین که با تو            

                           از وفاداری سخن می گوید و هر دم ز رویش ناز ریزس

            روزگاری با من از عشق و محبت می زد         

                    آن سرانگشتی که اکنون گردنت را حلقه گشته 

                                                       آرزوی دست من بود و نشد با من بماند       

        وای دنیا غم انگیزی است

              آن زیبا ترینم را تما شا میکنی آسوده اما من   

   چه شب ها یی که با غم چشم در راهش نشستم  

 سوختم از حسرت دیدار رویش         بی صدا در خود شکستم

                        ای کجا انصاف باشد ؟  

 این کجا رسم مروت ای دریغ از ذره ای عدل و عدالت

                       با تو هستم لی رقیب         

        ای آن که روزم را کشاندی بر سیا هی         کینه ای از تو بر دل ندارم

              زان که در این بازی تلخ و ستمگر بی گنا هی       

        او کنون همیار و همسر        همدل و هم سقف و همدرد تو باشد

                                  گرمی کاشانه سرد تو باشد       

        آرزو دارم که با او          هر زمان هر کجا که هستی

       شاد و خوش باشی و سرشار از طراوت های مستی        

        آرزو دارم که با او     بر غم و یرانگر دنیا بخندی   

        بر دلش درب سیاه غصه را یکجا ببندی        

        آخرین حرف من اما با تو باشد که ای جان

                      یادگار روزگار جوانی مرا هر گز نرنجان